• امروز : دوشنبه - ۵ مهر - ۱۴۰۰
  • برابر با : Monday - 27 September - 2021
0

راه دشوار دموکراسی

  • کد خبر : 1584
  • 18 خرداد 1400 - 21:57
راه دشوار دموکراسی
افلاطون اولین منتقد دموکراسی بود ، او می گفت: دموکراسی به معنای حاکمیت‌یافتن ناآگاهان یا بدتر از آن حاکمیت شارلاتان‌هایی است که مردم ناآگاه فریبشان را می‌خورند.

پایگاه خبری – تحلیلی چالاک نیوز :

ماکس وبر، جامعه‌شناس بزرگ آلمانی، «قرن بیستم» :حق رأی عام، به خاطر قدرتی که به توده‌های بی‌فکر می‌بخشد، ایده‌ای خطرناک است.

اما در کل استدلال اش این بود: هیچ سیاستمدار عاقلی نباید حتی به فکر از بین بردن حق رای توده های مردم باشد .

رای دادن احمق ها بهتر از رای ندادن است چرا که حذف رای که از ابتدایی ترین ارکان دموکراسی است، خطر ناک تر و وحشتناک تر از آرایی است که از صندوق بیرون می آید!

ممکن است که کاندیدا ها در سراسر دنیا با رای مردم کاسبی کنند. آنها با شعار های دروغین و فریبنده یا گاهی اوقات به صورت نامتعارف در صدد جمع آوری آراء هستند(پرداخت وجه نقد، برنج و روغن و…)

اما نکته اینجاست: یا همه حق رای داشته باشند و در نهایت مجمع گزینندگان ( چیزی شبیه به کالج الکترال آمریکا، البته آن هم نواقصی دارد باید کامل تر شود ) نظر نهایی را اعلام کند و یا همه رای مساوی داشته باشند و هر کس بیشترین آراء را بدست آورد انتخاب شود اگر چه شایسته نباشد .

هر چند روش اول هم خیلی مطمئن به نظر نمی رسد  اما شاید بهترین کار راهی است که ده کشور برتر  دموکراتیک جهان پیش گرفته اند.

(سوییس ، فنلاند ، استرالیا، کانادا، ایرلند، دانمارک، نیوزلند، سوئد، ایسلند و در نهایت رتبه ی یک دموکراسی در جهان نروژ)

آموزش و افزایش سطح آگاهی عمومی

زنان در نیوزلند تا سال ۱۳۱۹ حق نامزدی در مجلس را نداشتند اما حالا پس از یک قرن کشورشان را یک زن جوان کاملا موفق اداره می کند!

پنجاه سال پیش زنان در سوییس حق رای نداشتند اما  در ایران ۱۳۴۱ حق رای به زنان داده شد .

اگرچه در کشور ما هنوز زنان نمی توانند رییس جمهور یا وزیر شوند اما از مشروطه تا کنون به کرسی نمایندگی مجلس رسیده اند و در شوراهای شهر و روستا حضور دارند.

البته زنان در این راه تنها نیستند اهل سنت ، ادیان، مذاهب و اقوام دیگر  هم دستشان از وزارت و صدارت و ریاست جمهوری در ایران، فعلا کوتاه است.

انتخابات تمرین دموکراسی است و تا رسیدن به نقطه ی ایده‌آل زمان می برد، شاید اگر احزاب و انجمن ها و گروه های مقتدر سیاسی اجتماعی وجود داشتند و در چارچوب قوانین حاکم بر کشور اجازه ی حضور در انتخابات را پیدا می کردند به عدالت نزدیک تر و انتخاب مردم در کمال فهم و علم و آگاهی می بود و قطعا کار به کاردان سپرده میشد و به بی راهه نمی رفتیم.

یادداشت : بهنام امیری

لینک کوتاه : https://chalaknews.ir/?p=1584

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.